λέξεις 2

Ασπρίζει πάνω σου η αλμύρα π’ αγαπώ
οι μέρες χώρια σου μοιάζουν αιώνας
ο δρόμος μεσ’ το πέλαγος π’ αναζητώ
η λάμψη του αφρού και της σταγόνας

όπως πάντα

Γέλασα γιατί ήσουν πολύ γλυκός. Και παράφορος. Όπως πάντα.

όσα μού 'δωσες

τι απ’ όσα μού ‘δωσες αρνήθηκα;

τα λόγια μας

τα λογια μας ξεχνιούνται-
όσα ποτέ δεν είπαμε
αυτά δε λησμονιούνται
(μήπως το θες κι αυτό το τραγούδι;)

όμορφα όπως είναι

Μπορεί να μου λες να μη μιλάω («σκάσε, σταμάτα» - μου έλειψαν) αλλά έχω την αίσθηση ότι εσύ σκέφτεσαι πολύ. Άφησε τα όλα όμορφα όπως είναι, τίποτα δε θ’ αλλάξει, κανένας μας δε θα αλλάξει. Ξέρεις ότι έχω την εικόνα σου στο μυαλό μου και μ’ αρέσει να νομίζω το ίδιο για σένα. (Είπα πολλά;)

Πόση τυράννια για ένα μήνυμα
πόση μοναξιά για ένα φιλί!

λέξεις

1
με βγάζει απ’ το πηγάδι της σκοτεινιάς
αίσθημα οξύ και κατακόρυφο
σαν πευκοβελόνα
κόβει τη θλίψη μου στα δύο
γίνεται καθρέφτης πολυγωνικός
χάνομαι στα χρώματα

2
ταξίδι στ’ άγνωστα της θάλασσας νερά
το γέλιο και το δάκρυ των ματιών σου
γίνεται άνεμος και κύμα στη στεριά
που χαίρεται τη γλύκα των φιλιών σου.

καφές

Φρόυντ είναι ο καφετζής ή ο λαντζιέρης; Μ’ αρέσει να σε σκέφτομαι... να ξυπνάς και να μου λες τα όνειρά σου. Με δυσκολεύουν, καθώς πίνουμε τον καφέ αργά και μένει πάντα ατελείωτος... Γευστικότατη γουλιά μου...

χτες το απόγευμα

Χτες το απόγευμα πίναμε οι δυο μας νεσκαφέ σ'ένα καφενείο με πολύ κόσμο, αλλά με την πρώτη (πολύ γευστική)γουλιά το φλυτζάνι άδειασε!!
(Νομίζω ο Φρόυντ δε θα δυσκολευόταν και πολύ!!!)

γέλιο

μ’ αρέσει το γέλιο σου...

χαίρομαι

Χαίρομαι να σε βλέπω, να σ’ ακούω και να σ’ αγγίζω. Χαίρομαι την παρουσία σου.

θαρρώ πεινώ, μα ’γω διψώ, μα δε διψώ, νυστάζω
μα δε νυστάζω, ξαγρυπνώ και κρυφαναστενάζω

σ΄ ακούω...

περιμένοντας

εδώ ήταν αραγμένο το F/B ΕΥΤΥΧΙΑ

χορός

Το ανήκουστο, το ανείπωτο, το άρρητο, το παράλογο-
να χορεύει η καρδιά μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή...

φύλλο

Σου έπεσε ένα φύλλο - φιλί. Πήγα και το πήρα.

λύτρωση

είναι λυτρωτικό να μπορείς να λες σε όλους αυτό που δε μπορείς να πεις σε κανένα...

Ο ορίζοντας

Μάταια σε κρύβει ο ορίζιντας

Είναι όμορφο να νιώθεις ότι κάποιος σε νοιάζεται. Ίσως να γίνεται υποκρισία και «παιχνίδια» ή απλώς μια πραγματικότητα που δε μπορεί να ειπωθεί, μια αίσθηση που δε μπορείς να εξωτερικεύσεις. Δεν πρέπει να διαταράξει τις ισορροπίες χρόνων και αποφάσεων που καθόρισαν τη ζωή κι άλλων. Κάτι που έχει τη δική του ομορφιά.

κάνω δοκιμές/ φοβάμαι τους ιούς/ ήδη έχω κάτι περίεργες κρούσεις/ έχω χάσει λίγο το μυαλό μου αλλά τουλάχιστον δεν είναι κάτι ανεξέλεγκτο/ έχει ομορφήνει η ζωή μου έστω και με τα όνειρα/ δεν μου πάνε τα λόγια και μάλιστα τα ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ/ ΦΙΛΆΚΙΑ-ελπίζω να φτάσουν

φιλί αμέθυστο

Ένα φιλί που γεύτηκα
στου σκοταδιού τη φύρα
μπορεί να τ’ ονειρεύτηκα
μπορεί και να το πήρα

Για μέρες το ‘χα πάνω μου
στα χείλη τυλιγμένο
Της μέθης ήταν πρόσφορο
και βάσανο κρυμμένο

Της ζάλης τα φτηνά φιλιά
στην άκρη θα τ’ αφήσω
κι ένα φιλί αμέθυστο
θα ‘ρθω να σου ζητήσω

γιατί αργείς;

γιατί αργείς;

καλοκαίρι

καλώς το καλοκαίρι