γαλλικά

partir c'est un peu mourir
καλό καλοκαίρι Χρίστοφερ

θάλασσά μου

σβήνω την κάψα βουτώντας μέσα σου θάλασσά μου δροσερή

λέξεις

δε μ'αρέσουν τα λόγια
αλλά μ'αρέσουν οι λέξεις! (π.χ. εκρηκτικός, παράφορος, κάψα, νταλκάς ...)
θέτουν τα "όριατου κόσμου μου"

πόθος

σε σκέφτομαι, σ’ ονειρεύομαι, σε φαντάζομαι και αφού δε σ’ έχω πώς να σβήσω τον πόθο;

ματάκια γλυκά

στις τρικυμίες σου πνίγομαι
χάνομαι στους βυθούς σου

καλοτάξιδο κορμάκι

καλοτάξιδο κορμάκι μου
(ζωή των τραγουδιών παράπλευρη και μυστική)

μ’ αρέσει πολύ όταν είμαστε μαζί...

χαϊκού

στα μάτια σου ζει μια

θάλασσα-στα στήθια μου

η τρικυμία

συλλέκτης

ξέρω τι κάνεις
συλλέγεις στιγμές (όχι δε συλλέγω, ρουφώ τις στιγμές που είμαστε μαζί)

ενώνεις τα σημεία με γραμμές
φτιάχνεις ξανά τους χάρτες σου
κάποιες τις ανταλλάσσουμε μ' ευλάβεια
τις άλλες τις εσωκλείουμε σε νεύματα σιωπής

για σένα

καλοκαιρινά φιλάκια

τρελαθήκαμε

Με ξαναγυρνάς στην εφηβεία, γυρνώ ξεκούμπωτος στους δρόμους της νιότης. Περπατώ στη πόλη και χάνομαι... Τρελαθήκαμε εντελώς... Είναι τόσο ωραία...

εικόνες μαγικές

δυο όμορφα ματάκια που με κοιτάνε...
μια σιλουέτα ακουμπισμένη στον κορμό ενός πεύκου...

γλυκιά μια νάρκη με περικλείει...

στροφές

Χάνω στροφές! Νιώθω ότι δε μ’ αγάπησε άνθρωπος μ’ αυτό τον τόσο γλυκό τρόπο...(μπορεί και να ‘ναι όνειρο...)

πόσα ακόμη;

Πόθος, πάθος, απουσία, λαχτάρα, ελπίδα, ισορροπία, ένταση, λύτρωση, έγνοια, και πόσα άλλα….

άτιμε...

άτιμε, κακούργε, με ξεγέλασες!!! Θα εκδικηθώ...

η σκοτεινή πλευρά της σελήνης

συγνώμη για τη βαριά μου διάθεση και συγνώμη που δε σ' ευχαρίστησα για το απίστευτο "δώρο" σου- είναι που μ' έπιασε χτυποκάρδι-γιατί; γιατί... ΖΗΛΕΥΩ (!), αυτά που πέρασαν κι αυτά που θα' ρθουν χωρίς εμάς... Αγωνίζομαι να μη σ' ερωτευτώ. Βοήθησέ με (δεν πας για κούρεμα;)

θα μου πεις;

Είπες "δε μπορούμε να ‘μαστε όπως θα ήθελα." Θα μου πεις πώς θα ήθελες; έστω και στα λόγια θα είναι πολύ όμορφο...
θα'θελα να βρούμε μια σπηλιά
θα ’θελα ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... να σβήσεις, να σβήσω…

βάρος

Συγνώμη! Σε φόρτωσα μ’ ένα βάρος που δε θα ‘πρεπε.

παρασκευή

χαμογελάς και με ζεσταίνεις
βαθιά σαν ανασαίνεις
ακούς το χτύπο της καρδιάς
μιας ολοφέγγαρης βραδιάς

ψιθυριστά όταν τραγουδάς
στα λάθη μέσα μου κοιτάς
πίσω από τη σκοτεινιά
γλυκά μου κλείνεις μια ματιά

υγρά φιλιά μιας αγκαλιάς
μού ‘δωσες δίχως να μετράς
γίναν αρώματα της νύχτας
της πιο γλυκιάς σου καληνύχτας

τραγούδι

θέλω τη μέρα που θα φύγεις απ’ το πρωί να μου γελάς
κι όταν την πόρτα θα ανοίγεις να είναι σαν να μ’ αγαπάς

γελάς

τι κάνεις εσύ για μένα;

γελάς...

γέλα, γέλα πουλί μου, γέλα

μου δίνει όση δύναμη δε φαντάζεσαι, μ΄ αρέσει...

βροχή

Τόσο λυτρωτική αυτή η βροχή σήμερα!

Μ' αρέσουν τα μάτια σου όταν θολώνουν-και δεν ΄ηταν νύχτα

ασυναίσθητα σημάδια

το αδιόρατο μειδίαμα
η κίνηση του σώματος
η αναζήτηση της ματιάς
η εμμονή του βλέμματος
η ανοχή της ιδιοτροπίας
η αίσθηση αναμονής

τάξε μου

Μια νύχτα μόνο τάξε μου και μην ερμηνεύεις τίποτα, πολύ περισσότερο μην κατηγορείς τον εαυτό σου για πράγματα που δεν ισχύουν.

φαντασία

η φαντασία είναι ένας ξεχωριστός τρόπος ζωής- θέλει ιδιαίτερη δύναμη για να την κουμαντάρεις, να την πηγαίνεις και να σε πηγαίνει αλλά και να μην ξεχνιέσαι.Με ζεματάει η σκέψη ότι κάποτε σού ήμουν φορτική, δυσάρεστη.(Γλυκιές ανοησίες) Τα'χα τελείως αλλιώς στο μυαλό μου, πάντως σίγουρα δεν επιδίωκα τίποτα. Διάλεξες λάθος σημάδια και τα παρερμήνευσες! (Βρήκα όμως το σωστό δρόμο;)"Δε φταις εσύ, η φαντασία μου τα φταίει" (για να μην ξεχνιόμαστε) (άσε με να φταίω τουλάχιστον για το μεθυσμένο φιλί)

λέξεις 3

Σπάει ο καθρέφτης και το διάφανο γυαλί
του ωκεανού των παραισθήσεων μονοπάτια
φέρανε τη λαχτάρα στο κορμί
η μέρα ράγισε κομμάτια

βροχή

μόνο θάλασσες και τραγούδια σκέφτομαι (για τ'άλλα τα σοβαρά και μεγάλα δεν έχω δύναμη)/προς το παρόν βροχή και τραγούδια αλλά δε σου λέω ποια! (κατάντησα αηδία)

αρκεί

Ένα κρυφό σου άγγιγμα και μόνο αρκεί να δώσει άλλο χρώμα στο φως, μου αρκεί. Αυτή η οικειότητα μ’ αρέσει.

«άστο! μη μιλάς» μού ‘λεγες, καθρεφτίζω σε σένα τις πιο γλυκές στιγμές...

έλλειψη

η σχέση αυτή είναι τόσο ελλειπτική που τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά απ'τη φαντασία/ η δική μου πέρασε σε μονοπάτια δύσβατα, σχεδόν αδιέξοδα/ σίγουρα βλέπουμε ο ένας τον άλλον μέσα από έναν καθρέφτη/ πώς να είμαι καλά; "μπαίνεις μέσα στις γραμμές μου ξαφνικά, αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις"/(δεν κατάφερα ν' αποφύγω το ποίημα, σίγουρα θα σκέφτεσαι ότι είμαι πολύ κουλτουριάρα!!!)

καλημέρα

Μήπως γράφω χαζομάρες; Με συγχωρείς...

όπως είσαι

καληνύχτα και μη σε νοιάζει, θέλω να ‘σαι καλά όπως είσαι και αυτό είναι που κάθε φορά λογαριάζω

ψιθυρίζεις

Μ’ αρέσει όταν ψιθυρίζεις τραγούδια...
Προσπαθώ να μη μιλώ με τον ίδιο τρόπο, και γιατί είμαι φάλτσος, αλλά...

εγώ, που μόνο την υγρήν έκταση αγάπησα,
λέω πως εσένα θα μπορούσα ν' αγαπήσω

(δεν το ζορίζω, πρόκειται για αναπλήρωση)

αριστερά

Με παίρνει αριστερά.Μην το ζορίζεις.
(Sorry που μιλάω όλο με στίχους ή τραγούδια αλλά έτσι σκέφτομαι)

αναμονή

Γλυκιά μου! μια σταγόνα αλμύρας κυλά αργά από το γυμνό στήθος προς τον αφαλό. Αλλά το ξέρω ότι η αναμονή εντείνει την ευχαρίστηση.

χείμαρρος

Γιατί άνοιξες την καταπακτή; Όλη μέρα χτες και σήμερα αναπολώ ιστορίες- τακτοποιώ σε άλλη θέση, άλλη σειρά εικόνες, σημειώσεις, δώρα. Ξανά και ξανά στα σημάδια. Ένας χείμαρρος αυτά που πέρασαν κι όσα θαρθούν-ένας μύθος καινούριος για να χωρά και το δικό σου παραμύθι.

τα μάτια σου τα κυβερνούσε σοροκάδα

καλημέρα

Καλημέρα! Γελάς και με ξεγελάς…