Τρίτη, Σεπτεμβρίου 12, 2006

ώρες

Οι ώρες δεν κυλούν, το βράδυ πλησιάζει βασανιστικά αργά και ‘γω σκέφτομαι πότε θα ξαναβρεθούμε δίπλα. Ν’ ακούσω το γέλιο της ζωής που ζωγραφίζει το πρόσωπο σου, αυτό που τόσο γλυκαίνει...