άνευ ορίων

είναι η φαντασία σαν ένας ζωγραφικός πίνακας με αχνά χρώματα κι έρχεται μερικές φορές η απίστευτη πραγματικότητα που συγκλίνει με το όνειρο και τα χρώματα γίνονται άξαφνα φωτεινά και πραγματικά, σχεδόν μαγικά- έτσι, όταν μίλησες για «β...», άρχισε το καρδιοχτύπι γιατί το κορμί μου είναι συνέχεια τόσο ξαναμμένο που το μόνο που σκέφτεται είναι τους δικούς σου πόθους, να τους μοιραστώ άνευ ορίων άνευ όρων- μόνο μη μου μπερδεύεις το παρελθόν- είναι τόσο καυτό το παρόν, για μένα τουλάχιστον. Πρέπει να το ξεκαθαρίσεις μέσα σου αυτό, είναι ο δικός σου μοναχικός δρόμος, το λέω για σένα- εγώ είμαι, ας πούμε, εντάξει