διαβάζοντάς σε

Στους δρόμους της πόλης περπατά
θλιμμένη
και μονολογεί
η ομορφιά της νιότης
Με χρώματα ζωγραφίζει τις
σκέψεις της στο χαρτί
Μέσα στο πλήθος χάνεται από το βλέμμα μου
Μα μ’ έβαλε μέσα της και την ακολουθώ
Με τσαλακώνει σαν τα σημειώματά της
Με διπλώνει στην πίσω τσέπη του μπλουτζήν
Με ξεχνάει στο πλυντήριο, ξεθωριάζω
Μα πάλι με ξαναβρίσκει
και με κρατά τρυφερά στα χέρια της
με φιλά
με φυλά μες στην καρδιά της