Τρίτη, Οκτωβρίου 17, 2006

γοητεία του παιχνιδιού

Μα έχει το παιχνίδι την αξία του- δεν είναι όλοι «παίκτες», κι αν είναι, δεν είναι καλοί παίκτες. Να ρισκάρεις, να γοητεύεσαι, να παθιάζεσαι, να μεθάς όταν «κερδίζεις», να σε παραπλανά γλυκά η θεά Τύχη, να σωπαίνεις όταν βλέπεις να χάνεις, να σβήνει το εγώ σου. Να μαζεύεις μυστικά τις δυνάμεις σου και να προσαρμόζεσαι σ’ όσα έρχονται μπροστά σου. Να εκμαυλίζεσαι αλλά και ν’ αναγκάζεσαι να κρατηθείς στα όριά σου. Να μαθαίνεις ποια είναι τα όριά σου καθώς και τα όρια του άλλου.
Να βρίσκεις κάποιον που να μπορεί να παίζει μαζί σου, μεγαλείο!