καλή χρονιά

καλή χρονιά γλυκιά μου μελωδία

ταξίδια

στο βυθό της μουσικής συνταξιδεύουμε...

προσέχω

με τις νύχτες που μετρούν ανάποδα
με τη ραστώνη της απραξίας
με τη νωχέλεια της χαλάρωσης
σε σκέφτομαι...

...!!

με ανησυχεί που…ανησυχείς!

πιο

όσο πιο πολύ είμαι τόσο περισσότερο να θέλω να γίνομαι...
κι ας μη μπορώ να πάρω τα πόδια μου...

σκέφτομαι

όλη εκείνη τη σκηνή. Το αυτοκίνητο που σταματά κάτω από το σπίτι, εσύ που βαδίζεις μπροστά, το κλειδί στην είσοδο της πολυκατοικίας, το ασανσέρ, ο διάδρομος, το κλειδί στη εξώπορτα του διαμερίσματος, εσύ που... εσύ.., εσύ...

μαθαίνω

τη γλώσσα της σιωπής

λίγο;

δώσ’ μου να πιω, κι άλλο λίγο κι άλλο

ένα άγγιγμα

"Τα λεφτά μου όλα δίνω για ένα ταγκό και ένα άγγιγμα σου κάτω από το τραπέζι...."
Όλο και πιο πολύ όλο και πιο έντονα... σε θέλω. Ψιθυριστά ουρλιάζω καθώς πεθαίνω μέσα σου. "Ο έρωτας μ' έχει κάνει κομμάτια..." Η γεωμετρία του γέλιου σου, η νοτισμένη ματιά σου (θυμάσαι εκείνη τη σοροκάδα που είδες στα μάτια μου, ήταν το πρωινό της 1ης Ιουνίου), το πρόσωπο σου που με κερδίζει και το χάνω.
Μου λείπεις αεράκι μου...
Υ.Γ. (είμαι βλάκας;)

αναζήτηση

το βλέμμα μου σ’ αναζητά

δίνη

ηδονή και οδύνη