Σάββατο, Ιανουαρίου 13, 2007

σε φαντάζομαι

σε φαντάζομαι μέσα στην απόλυτη ησυχία βράδυ προς πρωί, όταν οι πολλοί κοιμούνται -μαζί κι εγώ- να πληκτρολογείς, να ψάχνεις, τα νυσταγμένα σου, τα λαίμαργα γλυκά σου μάτια να ψάχνουν τον …κανένα, να τρέχουν στις αράδες, να γυρεύουν ένα μήνυμα - άραγε με τη λαχτάρα που το γυρεύω ώρες ώρες κι εγώ; Μόνο και μόνο γι’ αυτό θα αφεθώ κι εγώ σ’ ένα παραλήρημα για να σου πω πόσο ευάλωτη είμαι στα όμορφα τα λόγια σου αν και δεν το δείχνω, πόσο μου ομορφαίνουν όλες τις στιγμές, ακόμα και τις …άρρωστες!! Κι έρχεται η γλύκα της καρτερίας, να περιμένεις την άνοιξη ή το φεγγάρι με χαρά, ξέρεις ότι κάποτε θα τα δεις και πάλι…